วันนี้ อาจจะผิดแผนไป เพราะนัดไปเจอเน็ทกับเอิร์ธตอนบ่ายสามโมงเย็นที่เดอะมอลล์ เลยไม่ได้ไปหอศิลป์
เดี๋ยวค่อยไปพรุ่งนี้ ตื่นค่อนข้างผิดหวังเพราะว่ายังไม่ประกาศผลรางวัล(แต่คงโทรศัพท์ไปบอกคนที่ได้แล้วและ)
ด้วยความที่อยากรู้ว่าใครได้ ทำไมมันช้าจังนะ อยากร 

อะไรคือ ยาก ความยากไม่ได้เดินเข้ามาหาเราเอง แต่เราต่างหากที่เดินไปหามัน

ถ้าจะเปรียบเทียบว่าช่วงนี้ตัวเราเป็นอะไร คงจะยิ่งกว่าตอนมีรอบเดือน สับสน วุ่นวาย คุณรู้สึกมั้ยว่าบางทีคุณก็ไม่มีอะไรเลยทั้งที่ทุกอย่างมีพร้อมอยู่ตรงหน้าคุณ หงุดหงิด อยากจะเขวี้ยงโยนทิ้งออกไปนอกห้อง เขวี้ยงร่างกายอ้วนๆ สมองแย่ๆ นิสัยเลวๆ เขวี้ยงออกไปซะ!! กระฉากก!! มันออกไป เพราะอะไรรู้ไหม เพราะตัวฉันไงที่แย่ ทุกอย่างเป็นเพราะตัวฉัน แล้วตอนนี้ฉันทำอะไร เอานิ้วจิ้มลงบนโน้ตบุ๊ค(ที่ไม่ใช่ของฉัน)
โทษตัวเองว่าแย่ทำไมทุกสิ่งทุกอย่างรอบๆตัวฉันมันยากไปหมดเลยนะ ฉันทำอะไรไม่ได้ดีสักอย่าง 
ทั้งขี้เกียจ ไร้ซึ่งความพยายาม ทำอะไรแล้วไม่เป็นชิ้นเป็นอัน สมองฝ่อ มือแข็งกระด้าง ดรออิ้งห่วยแตก!! คอมโพสบัดซบ!! เฮ้อ เหนื่อยไหมเนี่ย อย่างน้อยฉันก็มีที่ให้ระบาย ฮ่าาาๆๆๆๆๆๆๆ แต่ว่า..ฉันจะปล่อยให้วันที่ผ่านมา..ผ่านไป.. จะไม่ไปคิดถึงมันเพราะมันจะขึ้นอยู่กับพรุ่งนี้ว่าฉันจะทำได้ดีแค่ไหน แล้วก็ต้องยอมรับกับผลการประกวดด้วยว่า ตกรอบ เย้ มันต้องอย่างนี้ซิชีวิต พรุ่งนี้ฉันจะตื่นมาพร้อมกับการไปหอศิลป์

อย่างสบายใจ..  

10/05/2555
The Middle.